بدون عنوان

پسر مامان امروز روروئکت را یک سایز بلندتر کردیم و این یعنی که قدت داره بلند میشه. الانم که دارم برات می نویسم داری تو روروئک بازی میکنی و ذوق میکنی. کم کم دای متوجه میشی که دکمه هایی که صدا میدند و کجاند و دیگه غیر ارادی صداشونا در نمیاری.

الان بهترین چیز برام اینه که دیگه اسمتو می شناسی و وقتی صدات میکنیم بر میگردی. عزیزم دلم برات ضعف میره. امیدوارم اسمتو دوست داشته باشی و هیچ وقت نگی مامان چرا اسممو گذاشتی کیان!

کیان مامان یک کار باحال دیگه هم میکنی و وقتی مامان بهت میگه Hello با صدای بلند قهقهه میزنی حتی اگه در شرایط نق زنی باشی.  با این کارت همه را می خندونی و البته حسادت همه را هم تحریک می کنی همه سعی می کنند ادای منو در بیارن ولی تو فقط برای من می خندی و من میمیرم برات.

پسر گلی راستی امروز به پیشنهاد خاله شادی قالب وبلاگتو برات خوشگل کردم و برات آهنگ هم گذاشتم که هر کس میاد وبلاگت لذت ببره.

مامان یادته که روز اول عید بند کفشهاتو باز میکردی و البته این کار را تو همه مهمونیها تکرار کردی! حالا دیگه از بند باز کردن خوشت اومده و هرجا بند یا طناب می بینی می کشی و باز میکنی:

اول از عروسک خرگوش خاله مهدیس شروع کردی که بند کفشاشو باز کردی و در آوردی که دیگه هم بسته نمیشه، دیروز هم بند های دور تختیتو باز کردی و امروز هم بندهای زیر گهوارتو. عکساشو برات میذارم تو ادامه مطلب. امیدوارم همیشه تمام گره های زندگیت باز باز باشند. البته من مطمئنم که تو گره باز کنی چون با اومدنت خیلی از گره ها باز شدند.

عزیزم ادم کارهاشو با احساسهای مختلف انجام میده، بعضیهاشو با علاقه، بعضیهاشو با اضطراب، حتی ترس  و یک عالمه احساسهای دیگه. حس ادمها در زمانهای مختلف هم متفاوته ولی من فقط دوست دارم بدونی که من از انجام دادن کارهای تو با تمام وجودم لذت میبرم و هر روز و شب از خدا به خاطر این احساس تشکر میکنم.

مامانی دیروز گذاشتمت تو تختت و داشتی با خودت بازی میکردی و وقتی اومدم سراغت دیدم به این نتیجه رسیدی که نیازی به دور تختی نداری و دلیلی هم نداره دور تختت باشه. شایدم با روروئک میری و میای فکر کردی بزرگ شدی:

این مرحله اوله

چطور عقلشون نمیرسه که این دور تختی به درد نمی خوره؟

اینم از بند گهوارت که به سختی اویزون شدی و داری بازش میکنی

اینم نتیجه تلاشهای تو!